Een borst- en hartopenende Yoga zomer-ochtend in een ceremoniële bijeenkomst.

De ochtend begon rustig. De zomer voelbaar in de lucht. In het zachte licht, de warme gloed van de dag die voor ons lag, kwamen we samen voor een ochtend van verstilling en namen de tijd om onze aandacht naar binnen te richten. Aandacht voor het lichaam en wat daar leeft. Voor de adem en de ruimte rond de schouders, schouderbladen en de borst. Langzaam werd voelbaar wat er al was.

Zonder iets te hoeven veranderen.

Wat gebeurt er van binnen wanneer er niets hoeft te worden bereikt, wanneer er volle aandacht en aanwezigheid is voor dat wat zich aandient...

Eén van de deelnemers deelde na afloop met me dat ze zich vaak wel bewust was van haar buik, maar veel minder van haar borst en dat deze Yoga-ochtend haar meer naar de ruimte van har borst had gebracht en dat zij haar adem tijdens de beoefening dieper en vrijer voelde worden, alsof er meer ruimte was ontstaan en het gaandeweg mocht het verzachten.

Voor mezelf was deze ochtend opnieuw een mooie herinnering aan hoe bijzonder het is om in een ceremoniële bijeenkomst samen te zijn met elkaar. Wanneer we vertragen en werkelijk verbinden ontstaat er een andere kwaliteit van aanwezigheid. Een stilte. Een zachtheid. Soms ontroering, soms ruimte en lichtheid, opening op een heel wezenlijke laag.

Bärbel: ‘Borst- en hartopenende Yoga gaat voor mij niet over het openen van het hart. Het mag gaan over aanwezig zijn bij de spanning en weerstand die we ervaren in het gebied, aanwezig te zijn bij vreugde en verdriet. Bij kracht en kwetsbaarheid. Bij dat wat zich daar op die plek laat voelen in zo’n dierbaar samenzijn’. Voor mij is dat de meest wezenlijke vorm van openen: niet verder van jezelf af, in een houding ‘zoals deze hoort’, maar juist dichter naar jezelf in het jezelf kunnen toestaan dat het er niet over gaat over hoe het er aan de buitenkant uit ziet.

Bij de afronding van deze ochtend was er stilte, geraaktheid en bewoog de adem rustig door het lichaam, de schouders meer ontspannen en de borst verzacht. Buiten, in de natuur, zomert de zomer verder en van binnen was er zachtheid. Een zomerochtend waarin voelbaar werd dat de poort naar het hart, het borstgebied, verzachtte en het hart zich opent wanneer er ruimte ontstaat, het zich zich veilig, gezien en warm gedragen voelt in onze borstkas. In deze ruimte van aandacht en aanwezigheid waren we deze ochtend samen. Dank aan ieder die meereisde…